4/3/2015

   Άλλο ένα πρωί που δεν είμαι εκεί και απορώ γιατί η παρουσία σου με αδειάζει.Γεννιέμαι στο χθες και πεθαίνω στο σήμερα.Η ανάσα σου στο λαιμό μου από εκείνο το βράδυ κι οι σκέψεις μου,Ερινύες.Τι να σου εξηγήσω;Tι να σε ρωτήσω;

   Ξεχνάω τα δικά μου και βάζω εσένα μπροστά.Ναι!Το κάνω!Εσένα κοιτάζω,εσένα γουστάρω,εσένα...Ίσως γι'αυτό να περιμένω κι εγώ ένα "Σε γουστάρω,σε θέλω..".Όχι με λέξεις,με συναισθήματα.Να νιώσω ότι νιώθεις το ίδιο,ότι δεν είμαι μόνη μαζί σου.

   Όσο σε αγγίζω άλλο τόσο σε χάνω.Όσο σε πλησιάζω,τόσο απομακρυνόμαστε.

   "Είσαι ερωτευμένη μαζί μου;"Αυτό ήθελα να σε ρωτήσω,αλλά οι λέξεις δε βγαίνουν απ'τα χείλη μου.Ίσως να φοβάμαι..Ασφυκτιώ μέσα στα όνειρά μου.Ένιωθα πως ήμουν κάτι το ιδιαίτερο για εσένα,αλλά όχι πια.Ίσως να νόμιζα και λάθος.Δεν είμαι καλή σ'αυτά.Ποτέ δεν ήμουν!Και τώρα τι κάνω,ο μαλάκας;Γράφω ηλίθιες προτάσεις που δε θα τις δεις ποτέ για να σου πω τι;Ότι σε θέλω;Ότι σε γουστάρω;Ότι όταν σε κοιτάζω τα χάνω όλα;Ότι ένα νεύμα σου περιμένω για να έρθω δίπλα σου κι εσύ δεν το κάνεις ποτέ;Τι να σου πω...;Τι;

   Καμία λογική σε όλα αυτά.Δε μπορώ να αλλάξω κάτι...μάλλον..Κι εσύ δεν κάνεις κάτι για να με κρατήσεις.Καμία λογική.

Καλημέρα σου!