Her vulnerable skin.

   Είναι αυτή η γαμημένη αίσθηση του "ανήκω" που την οδήγησε στο κορμί της Α.Είναι που στα παιδικά της μάτια έβλεπε τον κόσμο της να αλλάζει και,κάθε φορά που την πηδούσε,ένιωθε ευάλωτα δυνατή.Δεν ήξερε τι ήταν όλο αυτό,αν ήταν ένα γαμήσι ή έρωτας,αλλά το πάλευε!
   Η αλήθεια είναι πως μιας και είχε προδοθεί απ'τον έρωτα πολλές φορές,επέμενε πως θα το ρίξει στο σεξάκι.Κι αυτό έκανε,νόμιζε...Μαλακίες!Πάντα έφθανε η κατάλληλη στιγμή και γνώριζε μια γκόμενα που θα συγκλόνιζε την ύπαρξή της,που θα γαμούσε τον εγκέφαλό της και εν τέλει θα την έριχνε στο κρεβάτι και θα πηδιόντουσαν για ώρες μέχρι το πρωί..Κλασσικά εικονογραφημένα!
   Έχω καταλάβει πλέον πως της λείπει ένα πράγμα!Συντροφικότητα λέγεται!Έχει ανάγκη από στοργή,αγάπη,πάθος,ειλικρίνεια..Πού να τα βρει όλα αυτά;Σπάνια έπεφταν στο δρόμο της κι εκείνη τα έπιανε απ'το χέρι και τα έβαζε στην καρδιά της μέχρι να το σκάσουν τρέχοντας με σκοπό να βρουν μια ρηχή καρδιά να γεμίσουν.Απώλεια...
   Πάντα δεν πονάει ο χαμός;Πάντα δεν μας πληγώνει το κενό που αφήνει ο θάνατος είτε είναι πραγματικός είτε εικονικός;Έτσι ένιωθε κι εκείνη και πήγαινε να  χωθεί μέσα στην Α.Όποτε πονούσε,τρύπωνε στο καταφύγιό της.Tο δέρμα της Α. ήταν πάντα γόνιμο για κάτι νέο,για κάτι δυνατό,για κάτι ζωντανό κι αληθινό.Πάντα άνοιγε το μέσα της για να χωρέσει την πληγωμένη ύπαρξή της,πάντα...

Ηer vulnerable skin used to destroy her inner silence,her inner fears,her broken dreams...
 

~Intoxicated in so many ways~

   She didn't have anything to lose.It was over since the day she started dreaming...

   Ήξερε,ένιωθε την πρέζα να κυλά στις φλέβες της αργά,μα ταυτόχρονα με μια ανεξήγητη ταχύτητα που ξεπερνούσε τα έτη φωτός που είχαν σπάσει το μέσα της σε χίλια κομμάτια,την έπνιγε η νικοτίνη και το αλκοόλ ξυπνούσε τον άλλο της εαυτό.Η καρδιά της χτυπούσε πιο δυνατά,αγαπούσε πιο δυνατά,μισούσε πιο δυνατά,σιχαινόταν πιο δυνατά..Ναι,αυτό,Την σιχαινόταν πιο δυνατά!
   Σηκώθηκε και άρχισε να χορεύει αισθησιακά.Είχε κλείσει και τις κουρτίνες...Συχνά οι γείτονες έπαιρναν μάτι.Δεν τους ντρεπόταν,απλά δε γούσταρε!Άσε που τους θεωρούσε μαλάκες κι αυτούς!Ο φεμινισμός μέσα της έκανε όργια με την πληγωμένη της ψυχή,χόρευε στο μυαλό της,έχτιζε πολιτείες και γκρέμιζε το φαλλοκρατικό σύστημα γύρω της.Υπερβολική,παθιασμένη,εξτρεμίστρια μέχρι εκεί που δεν πήγαινε..
   Συνέχιζε το χορό κι έβγαζε όλα όσα τη βάραιναν από πάνω της...Έπεσε στο κρεβάτι και έστριψε ένα τσιγάρο.Φυσούσε τον καπνό με νεύρο,χαμογελούσε μόνη της και ένιωθε γεμάτη μες στη μοναξιά της.Έπινε,κάπνιζε και η καρδιά της πήγαινε να σπάσει απ'τη χαρά,μια χαρά που δε μπορούσε να εξηγήσει λογικά.Σκεφτόταν όσα και όσους είχε χάσει και γελούσε,γελούσε με όλη της τη δύναμη,δάκρυζε μα συνέχιζε να γελά!Ξημέρωνε...

   Ξημέρωνε και εκείνη άνοιξε τις κουρτίνες και βγήκε γυμνή στο μπαλκόνι...Η πόλη τώρα ξυπνούσε...