~Hmm...Mood tonight~

   Tell me...Do I wanna...?

   Do you like me?

   Do you love me?

   Do you wanna be mine?Just mine...!

   Do you wanna tell me now?

   Do you feel anything?

   What is there...inside you?

   Do I wanna know?

   Do I...?

                

                         

                                  

~Tage...ohne dich~

   Μέρες σαν κι αυτή κάτι λείπει(ς),κάτι χρειαζόμαστε,κάτι/κάποιον θέλουμε πιο πολύ απ'όλα,μοιραζόμαστε το φως και το σκοτάδι,τις ώρες και τα λεπτά με τον άλλον μας εαυτό,εκείνον το μοναδικό που στέκει κάθε δευτερόλεπτο σε μια γωνιά και μας κατακρίνει.
   Τα καταγράφουμε όλα με λίγο μελάνι σ'ένα άψυχο χαρτί,σ'ένα χαρτί που γίνεται αυτομάτως παρελθόν...Μέρες που περνούν απλά,ανούσια,βασανιστικά αργά...Μέρες μέχρι να πλησιάσεις τον παράδεισο...μέχρι να την αγγίξεις ξανά!Ναι ναι,εκείνη...Εκείνη που είναι ο ήρωάς σου στη ζωή,ο πρωταγωνιστής!

Her brown eyes

  Τόσα χρόνια περνούσε από δίπλα της,τόσα χρόνια ανέπνεε το ίδιο οξυγόνο μ'εκείνη,τόσα χρόνια ο κόσμος τους ήταν κοινός...Εξάρχεια,πλατείες,πορείες,αγώνες,δρόμοι,κόκκινα φανάρια,τα stop που προσπερνούσαν και οι δύο στα ίδια μέρη!Κάτι επέλεξε,όμως,να τις έχει μακριά για όλα αυτά τα χρόνια,για όλες εκείνες τις στιγμές που έχαναν καθώς τα λεπτά κι οι μήνες περνούσαν και τις άφηναν πίσω...σε άλλα χέρια,σε ξένα σώματα,σε πλάνες αγκαλιές που τους παρείχαν μια εικονική σταθερότητα,μια υποτιθέμενη και άπιαστη ασφάλεια,έναν πρωτόγνωρο ενθουσιασμό(…νόμιζαν).   Πρόσωπα γνώριμα,πρόσωπα άγνωστα-γνωστά,πρόσωπα που είχαν μια άλλη ομορφιά,μια άλλη δύναμη,ένα βάθος,ένα συναίσθημα στα μάτια,ο Έρωτας...Αυτός τις κέρδισε και τις δύο,ξαφνικά,χτύπησε αποπλανητικά,παραπλανητικά...Και για όλα φταίει η τεχνολογία!Ναι ναι,βέβαια!Ένας υπολογιστής,ένα site,τίποτα άλλο δε χρειάστηκε!Τι παιχνίδια παίζει η μοίρα!Η Χ. ήταν κοντά της τόσα χρόνια,ήταν εκεί κι εκείνη δεν είχε ιδέα,καμία απολύτως ιδέα!Πώς θα μπορούσε να φανταστεί ότι μετά από χρόνια θα τη γνώριζε τυχαία σ'ένα site γνωριμιών;Κι αυτό βέβαια από σύμπτωση,κατά τύχη εντελώς!
   Δεν έμπαινε και συχνά σε τέτοιες ιστοσελίδες,δεν της άρεσε,δεν την κάλυπταν οι ιντερνετικοί έρωτες.Ήταν δύσκολος άνθρωπος,hardcore γκόμενα,περίεργη,κλειστή,απόμακρη κάποιες φορές,είχε μάθει να τα βγάζει πέρα μόνη της,χωρίς κανέναν.Ήταν αυτή που ήταν,μια περίεργη ύπαρξη απλά,ένας άνθρωπος σαν όλους τους άλλους.Τόσο ίδια μα και τόσο διαφορετική at the same time.Weird things...
 
    Ω ναι!“Life is a bitch”,έλεγε…Το πίστευε άλλωστε!Αυτό της είχε δείξει η εμπειρία βρε αδερφέ.Η μοναξιά της φάνταζε σαν ουτοπία κατασκευασμένη από κόκκινο και μαύρο..άντε και λίγο λευκό!Την αγαπούσε,τη φρόντιζε,της έδινε τροφή,της έδινε πνοή,έδινε λόγο στην ύπαρξή της.Της άρεσε και δεν πίστευε ότι θα έβρισκε ποτέ κάποιον άνθρωπο που θα καταλάβαινε και θα μοιραζόταν τις πιο ενδόμυχες και σκοτεινές σκέψεις της μέχρι που ήρθε εκείνη,εκείνη η υπέροχη Χ.
  Απ’την πρώτη στιγμή τη γοήτευσε,την ένιωθε κοντά της για έναν ανέξηγητο λόγο,άγγιζε κάτι μέσα της,την έκανε να νιώθει ξεχωριστή,της έδινε δύναμη,την έκανε να χαμογελά,προκαλούσε σκιρτήματα στην καρδιά της που δεν ήξερε ότι μπορεί να υπάρχουν,την έκανε να ονειρεύεται ξανά...Και κάπως έτσι περνούσε ο καιρός...και όσο τη γνώριζε τόσο πιο πολύ την ερωτευόταν,τόσο πιο πολύ την αγαπούσε,μέρα με τη μέρα.Δίπλα της ένιωθε ολοκληρωμένη,ήταν δυο κομμάτια απ'το ίδιο παζλ,ήταν "Ένα"!Κι έτσι περνούσαν οι μέρες,οι εβδομάδες,οι μήνες,τα χρόνια κι εκείνη έμενε δίπλα της,μεγάλωνε μαζί της και ήταν ευτυχισμένη...  

                                                                                                         Στην Χ.

   

Fucked up συμπλέγματα

  Όλα γυρίζουν μέσα στο μυαλό της,όλα τρέχουν και σταματούν,όλα την πλησιάζουν,την αποφεύγουν,την αγαπούν και τη μισούν,τη χαϊδεύουν και τη μαχαιρώνουν,όλα είναι μια απάτη,ένα ψέμα,ένα λάθος,μια στιγμή,μια δύναμη και μια αδυναμία.Όλα ένα τίποτα!
  Συναισθήματα,σκέψεις,λάθη,πάθη...Όλα ένα μηδέν,ένα απροσδιόριστο χαοτικό κομμάτι μέσα της που την καταδιώκει,που την κυνηγάει όπου κι αν βρεθεί,όπου κι αν σταθεί.Το μόνο που θέλει και τη νοιάζει είναι να χαθεί,να εξαφανιστεί,να κρυφτεί στην αγκαλιά της Χ.Θα τρέξει όσο πιο γρήγορα μπορεί για να την φθάσει,για να την πιάσει,να την αγγίξει...Αναρωτιέται αν θα μπορέσει ποτέ να γίνει κομμάτι δικό της,αίμα στις φλέβες της,ο χτύπος της καρδιάς της...

Broken flesh

  I'm not the monster you think i am,i'm just another lover,another soul,another "thing" in you...
Try not to hurt me,not to break me...just love me,give me your heart...

The dirty sheets

  Έκατσε στον καναπέ,άνοιξε την τηλεόραση κι είπε να στρίψει ένα τσιγάρο.Έβαλε το χέρι της ανάμεσα στα πόδια,ένιωθε κουρασμένη.Η άγνωστη Εκείνη καθόταν στην απέναντι καρέκλα γυμνή,μόνη,ανικανοποίητη απ'τη βραδιά.Τη Λ. δεν την ένοιαζε,δεν ήξερε ούτε το όνομά της,ήταν άλλη μια νύχτα με μια ξένη στο κρεβάτι της.Μια ξένη που με το συνηθισμένο πάθος θέλησε να πηδήξει.Δεν της έδωσε τίποτα.Δεν πήρε τίποτα.Σκεφτόταν ότι ίσως να ήταν και λίγο βαρετά.Δεν κράτησε και πολύ!Δεν κουράστηκε και πολύ!Δεν ένιωσε και πολύ...κάτι "ενοχλήσεις" εκεί κάτω,χαμηλά,μοναχά!Σκεφτόταν αν ήταν καλή κι αυτή τη φορά και φυσούσε τον καπνό με μια περίεργη ανυπόστατη ένταση.
  Η τηλεόραση έπαιζε κι Εκείνη σηκώθηκε κι έψαχνε τα ρούχα της.Ντύθηκε και πήγε στον καναπέ μαζί με τη Λ.Έκατσε ανάμεσα στα πόδια της,άρχισε να τη χαϊδεύει,δεν ήθελε να φύγει.Η Λ. σηκώθηκε με μια απάθεια στο βλέμμα και τη φίλησε."Πρέπει να γυρίσεις",της είπε,"σήκω φύγε,αυτό ήταν!".Δε μίλησε,σηκώθηκε και πήγε προς την πόρτα και την έκλεισε πίσω της με δύναμη,με θυμό,δίχως λόγο.

  Η Λ. έμεινε εκεί,ακίνητη,χάζευε το ταβάνι,προσπαθούσε να καταλάβει αν ένιωθε,τι ένιωθε και σκεφτόταν ότι ήταν άλλο ένα ανούσιο πήδημα,άλλο ένα ανούσιο ξόδεμα του εαυτού της πάνω σε βρώμικα σεντόνια απ'το προηγούμενο βράδυ,με μια άλλη Εκείνη,και το προπροηγούμενο με μια άλλη και άλλη και άλλη και άλλη...Κενά βράδια αγγίζοντας γυναίκες που της ήταν αδιάφορες,γυναίκες κάθε ηλικίας,γυναίκες που γνώριζε στα μπαράκια,στο δρόμο,στα φανάρια..Δεν πλήρωνε για σεξ,δεν της άρεσε,ήθελε να αποπλανεί την καθεμία που στο τέλος θα έπεφτε στο κρεβάτι της.
  Τις πηδούσε κι έφευγε πριν ξυπνήσουν,τις πηδούσε και τις έδιωχνε απ'το σπίτι,όπως έκανε και μ' Εκείνη.Δεν ήθελε δεσίματα και σχέσεις και γκόμενες,δεν τα ήθελε αυτά.Ίσως να τα φοβόταν ή ήταν επειδή είχε πληγωθεί κάποτε..Σε κανέναν δε μίλησε γι'αυτό πάντως,ακόμα κι οι κολλητοί της δε γνωρίζουν,δεν έμαθαν ποτέ,δε ρώτησαν αν και αναρωτήθηκαν.
  Έκλεισε τα μάτια και περίμενε ν' αποκοιμηθεί,τίποτα όμως.Σηκώθηκε και πήγε στο κρεβάτι.Ήθελε ν'αλλάξει σεντόνια,βαριόταν.Απλά ξάπλωσε κι άρχισε να ονειρεύεται...

Blue & Black...

Well...Something for the beginning...Don't know what to tell,what to think...yet...

Just thoughts...Only that!

My blue queer thoughts...