Τετάρτη 30 Απριλίου 2014

~Lust~

   Άνοιξε τα μάτια της κι είχε πάει ήδη επτά.Άπλωσε το χέρι της να την πάρει αγκαλιά,είχε ξεχάσει πως είναι μακριά της.Τα χιλιόμετρα άλλοτε άδειαζαν κι άλλοτε γέμιζαν το μέσα της.Έλεγε πως όλα είναι δρόμος,το πίστευε και το ακολουθούσε πιστά.Έτσι ήταν...
   Η μια στην Αθήνα κι η άλλη κάπου στην Ευρώπη!Παρίσι,Άμστερνταμ,Βερολίνο,Μαδρίτη...Συνέχεια ταξίδια!Ζούσε από αυτά,ζούσε για αυτά.Εκείνη έστεκε πάντα πίσω να την περιμένει να γυρίσει για λίγες μέρες.Θα ήταν δυο,θα ήταν τρεις...πέντε,δέκα..παραπάνω δεν ήταν ποτέ!Tόσες αρκούσαν για λίγες ανάσες,για ένα χάδι,για να κλείσουν οι πληγές.
   Σε όλα αυτά τα ταξίδια γνώριζε κόσμο...και γυναίκες,πολλές γυναίκες!Τα βράδια δεν έμενε μόνη και δεν ένιωθε τύψεις γι'αυτό.Αυτή ήταν και δε μπορούσε να αλλάξει (όχι ότι είχε προσπαθήσει και πολύ)!Δεν παραδεχόταν τα λάθη της,δεν έδινε εξηγήσεις,πλήγωνε εκείνον τον άνθρωπο που την καταλάβαινε και τη στήριζε.Τα σεντόνια της κάθε βράδυ είχαν διαφορετικό άρωμα,διαφορετική υφή,άλλο χρώμα...
   Όταν γύριζε στην Αθήνα,όλα ήταν ίδια μα συνάμα αλλιώτικα.Πάλι μαζί,πάλι εδώ,πάλι στο τίποτα χαμένες,μπερδεμένες κι οι δυο τους,γεμάτες πάθος και κατανόηση..Έπεφταν στο κρεβάτι και γαμιόντουσαν σαν τα ζώα,αγαπιόντουσαν μ'αυτόν τον τρόπο,δένονταν,γέμιζε η μία την άλλη και έφευγε ο πόνος απ'το κορμί τους.Ήταν για λίγο ξανά...και μετά πάλι απ'την αρχή.Δεν υπήρχε νόημα,ο κόσμος δεν έβλεπε κι εκείνες δεν ήξεραν τι είχαν,ποιες ήταν και τι ήθελαν,απλά δεν πονούσαν όταν ήταν αγκαλιά...Αυτό το ξέρουν όλοι τώρα πια!
   Είδωλα αντικαθιστούσαν ξανά την απουσία κι εκείνη,με τη σειρά της,έφευγε σκυθρωπή και νικημένη για λίγη ώρα.Πάντα επέστρεφε,πάντα γυρνούσε και αγκάλιαζε το κουρασμένο κορμί στο κρεβάτι,την κούφια σάρκα που βρισκόταν αναίσθητη μέσα στα σεντόνια.Τόσες ψυχές είχαν αφεθεί σ'αυτά τα σεντόνια,τόσες γυναίκες είχαν χάσει τον εγωισμό τους,είχαν νιώσει την κορύφωση,τόσα σώματα έσβηναν και γεννιόντουσαν ξανά..ωρίμαζαν απ'το μηδέν...

   Yπήρχε ένας νικητής κι ένας νικημένος...ή ήταν κι οι δύο νικητές ή ήταν κι οι δύο νικημένοι πάνω σ'αυτά τα σεντόνια.Ποτέ δε θα το μάθουμε,άλλωστε...Ένας φαύλος κύκλος με κάποια μικρά διαλείμματα,με κάποιες ολιγόλεπτες στάσεις...Ο δικός τους φαύλος κύκλος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου