Κάποιες νύχτες που είσαι τόσο γεμάτος και τόσο άδειος συνάμα.Κάποιες νύχτες που σου λέει ότι χαίρεται να σε βλέπει να χαμογελάς,αλλά δεν ξέρει ότι το οφείλεις σ' Εκείνη μοναχά.Κάποιες νύχτες που σου λέει ότι περνάει καλά μαζί σου δίχως να ξέρει ότι και για αυτό "φταίει" Εκείνη...Τόσες λέξεις που θέλησες να πεις μα δεν είπες τίποτα στο τέλος.Τα κράτησες μέσα σου κι εσύ...Έτσι για να διαλύσεις το "είναι" σου,για να μην πληγώσεις μια ψυχή,για να μην τη γεμίσεις θλίψη...Θλίψη επαναλαμβανόμενη,θλίψη που γυρίζει,που πνίγει το μυαλό σου και σκοτώνει τον άλλο σου εαυτό!
Δε χρειάζεται να ξέρει και πολλά,δε χρειάζεται να ξέρει τίποτα!Επέλεξες το τίποτα,κράτα το σφιχτά για να μη χαθεί,για να μη χάσεις την ψυχή σου.Το τίποτα σε γεμίζει τώρα πια,δεν υπάρχουν και πολλά κενά...αλκοολούχα ή μη!Αλκοολούχα...ενδιαφέρον ορισμός του χάους σου!Κάτι έχει να σου δώσει,κρύβει πολλά,δολοφονεί άλλα τόσα.Πάντα έτσι δε γίνεται στην τελική;Επίλεξε το τίποτα και ζήσε για να έχεις τα πάντα!Θα αγγίξεις το φεγγάρι μια νύχτα...μαζί της!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου